De afspraak is gemaakt, dinsdag 21 januari, ’s nachts had ik gewerkt en ik was ’s middags zoals elke middag naar bed gegaan, toch even proberen te slapen ondanks de spanning. En slapen dat deed ik, om 15.15 werd ik wakker, terwijl mijn wekker om 14.00 moest gaan, verslapen… en nu, is dit een teken dat het niks word, of krijg ik deze rust juist om uitgerust het gesprek in te gaan. Gelijk gebeld om mijn afspraak een half uur te verzetten, dat was mogelijk. Snel klaargemaakt en op pad gegaan. In het zonnetje reed ik naar Heerde, tegen 16.00 was ik bij YWAM Heidebeek, Jeugd met een Opdracht. Een groot, weids gebied kwam mij tegemoet, auto geparkeerd en naar binnen gegaan. Daar kwam ik in een mooie open hal terecht, waarna ik bij mijn afspraak werd gebracht. We hebben koffie gehaald en zijn in een kantoortje het gesprek aan gegaan.
Wat hebben wij daar lang en goed gesproken, van hart tot hart en het belangrijkste God was erbij. We hebben gedeeld, het verleden, het heden en ons verlangen voor de toekomst. Wat ik verwacht van de DTS en wat zij verwachten van mij. En bovenal wat mij drijft voor deze DTS. Ja, waarom zou ik dit willen doen? Ik zal het uitleggen, om iets te betekenen voor de mensen om mij heen, voor zij die het niet zo goed als ik hebben, voor hen die de vreugde in Christus niet kennen. Te delen in Zijn liefde. Want met dat doel zijn wij Christenen hier op aarde, om Hem te eren. En te delen wat Hij voor ons aan het kruis gedaan heeft. Na een fijn open gesprek, mocht ik het gebouw zien, zien waar de lessen gegeven worden, koffie gehaald kan word (héél belangrijk) en waar de kleine kinderen worden opgevangen. We wonen in Epe, zo’n 4 km verderop, waar een studentenflat is.
De DTS die ik hoop te gaan doen is een DTS Generations, een DTS waar alle leeftijden welkom zijn, waar er ook gezinnen aan mee doen en waar we van kunnen leren. Dit heeft mijn voorkeur, zodat je veel leert van de andere leeftijdsgenoten, in plaats van alleen je eigen leeftijd.
Na het gesprek ging ik weer terug naar huis, met vreugde en onzekerheid in mijn hart. Vreugde omdat ik mocht zien wat de school deed met mensen levens, enthousiast omdat dit mijn verlangen was om ook te doen. Maar ook met onzekerheid, wat zouden de mensen in mijn omgeving ervan vinden, mijn ouders, mijn familie? Hoe moet ik mijn baan opzeggen, wat moet ik met mijn huis doen? Zoveel vragen, zoveel twijfels, maar een groot vertrouwen, als dit Gods weg is, dan zal Hij mij leiden. En dat heeft Hij gedaan, dat kan je lezen in de volgende blog.
In Christ alone my hope is found
He is my light, my strength, my song
This Cornerstone, this solid ground
Firm through the fiercest drought and storm
What heights of love, what depths of peace
When fears are stilled, when strivings cease
My Comforter, my All in All
Here in the love of Christ I stand
In Christ alone, who took on flesh
Fullness of God in helpless babe
This gift of love and righteousness
Scorned by the ones He came to save
‘Til on that cross as Jesus died
The wrath of God was satisfied
For every sin on Him was laid
Here in the death of Christ I live, I live
There in the ground His body lay
Light of the world by darkness slain
Then bursting forth in glorious Day
Up from the grave He rose again
And as He stands in victory
Sin’s curse has lost its grip on me
For I am His and He is mine
Bought with the precious blood of Christ
No guilt in life, no fear in death
This is the power of Christ in me
From life’s first cry to final breath
Jesus commands my destiny
No power of hell, no scheme of man
Can ever pluck me from His hand
Till He returns or calls me home
Here in the power of Christ I’ll stand
I will stand
I will stand, all other ground is sinking sand
All other ground, all other ground
Is sinking sand, is sinking sand
So I’ll stand Keith and Kristyn Getty, In Christ alone
Journey from Dineke 