Het is alweer november, wat gaat de tijd snel. Afgelopen weken al zoveel mogen leren. Wat God wil doen in mijn leven maar ook in leven van anderen. Dat we mogen leven in de autoriteit van Jezus, dat we in Zijn vrijheid mogen leven, dat is zo’n groot wonder dat gaan we hier op aarde nooit helemaal begrijpen.
Naast de mooie dingen die er gebeuren word het ook steeds moeilijker. We leven al zo’n 8 weken met elkaar en dat is niet altijd even makkelijk. Ik schrijf dit ook op een dag dat ik thuis zit, even alleen zijn, even geen groep studenten om mij heen, maar gewoon alleen zijn en genieten van de rust en de ruimte die daardoor weer ontstaat in mijn hoofd.
Het zijn lastige weken geweest voor mij. God vraagt al zeker sinds het begin van de DTS of ik alles aan Hem wil geven, maar eigenlijk is Hij daar al jaren mee bezig. Maar het lijkt veel makkelijker om zelf de controle te hebben. Maar wat is het bijzonder dat als we God de controle geven er wonderen gebeuren. Een aantal weken geleden was ik bij het boodschappen doen (dat is een werktaak, dus dat doe ik voor de hele klas) door mijn rug gegaan. Medestudenten die ineens voor mij gingen zorgen, waarmee God zei, nu zijn de studenten het, maar Ik wil voor jouw zorgen. Zo eigenwijs als ik ben, gewoon naar de small group gegaan ’s avonds. Maar pijn, God wil dat niet bij Zijn Kinderen. Dus iemand van mijn groep vroeg of hij voor mij mocht bidden. En opdat moment, na het gebed, was ik genezen. Ik had geen pijn meer, ik kon weer zonder moeite lopen, ik kon weer springen alles. God is echt een God van wonderen. Kleine wonderen, maar ook grote wonderen! Sta in Zijn autoriteit.
Maar dit was niet alles wat God van mij vroeg, Hij liet hiermee zien dat Hij altijd voor mij zal zorgen, ook als ik het niet meer zag. God vroeg of ik door de doop mij volledig aan Hem wilde geven. Het was een strijd in mij, want ik wist dat niet iedereen het daar mee eens was, maar ik wist wel. Als God roept, kan ik niet zwijgen. Dus met de staf gesproken en van de 20 studenten zijn er zondag 8 november, 5 studenten gedoopt. Ik mocht getuigen van Zijn trouw, van Zijn liefde en mijn oude mens stierf, bleef letterlijk achter in het water en ik mag opstaan in Zijn vrijheid. Wat een wonder was dat! Wat een bijzonder Papa heb ik!
Is alle pijn weg? Is al het verdriet weg? Heb ik nooit meer hoofdpijn? Nee, dat is niet wat God zegt. Hij beschermt mij niet voor alles, Hij wil dat ik mij meer en meer aan Hem toevertrouw. Dat Hij steeds meer ruimte mag krijgen in mijn leven. En dat doet Hij, door de pijn te genezen, en liefde terug te geven. Door leugens te ontkrachten en waarheid terug te geven. Dat is een proces, maar door dit proces is Zijn relatie met mij zo sterk. Door dit proces, kan Hij Zijn liefde openbaar maken aan mij.
Ik zie er naar uit, wat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest in mijn leven mogen gaan doen. Maar ik geloof ook dat het niet alleen voor mij is, maar ook voor iedereen die dit leest, voor iedereen die twijfelt aan Zijn Trouw. Voor iedereen die de controle niet durft los te laten. Laat het maar los in de handen van God, in de handen van Papa, dan is het veilig.
Dooptekst: Sefanja 3: 17 De Heere, uw God is bij u. Hij is een machtige Verlosser. Hij zal vol blijdschap over u zijn. Hij zal u liefhebben en u niet beschuldigen. Hij zal over u juichen met een lied van vreugde.
Journey from Dineke 