Outreach

Het is bijna zo ver, tijd om op outreach te gaan, voordat ik het daar over ga hebben, deel ik eerst over de afgelopen weken.

Het waren anderen weken dan normaal, de normale lessen werden steeds minder en we zijn ons gaan voorbereiden op outreach, super tof maar ook spannend, want onzekere tijden. Afgelopen week hadden we teambuilding, functioneren in een team, games spelen, eten koken met z’n alle. Interessant om te zien hoe iedereen daar in functioneert, maar ook hoe iedereen zich ontwikkeld.

Outreach, 2 weken geleden hadden we onze eerste team meeting, ons team bestaat in totaal uit 10 dames, 6 Nederlanders, 3 Duitsers en 1 Deen. Een gezellig meidenteam, het is leuk om met zoveel meiden te zijn, in de leeftijd van 19-31, allemaal verschillend maar allemaal dat inbrengen in de groep wat we als team nodig hebben.

Ons land, onze leiders hebben zich eerst gefocust op Portugal, maar het contact was daar ingewikkeld en ze kregen een avondklok van 13.00-05.00 dus daarin worden we erg beperkt in wat we kunnen doen. Daarna kwamen Noorwegen en Curaçao op het lijstje. Noorwegen zou een goede optie zijn, we zouden daar meerdere basissen kunnen bezoeken, maar we zouden daar in quarantaine moeten omdat ze ons als oranje zien. Curaçao was ook een goede optie, maar het team waar we naar toe zouden gaan, had nog nooit een team voor 10 weken gehad en het eiland is te klein om te reizen.

Uiteindelijk toch besloten dat het Curaçao zou worden, het team daar was erg enthousiast dat we erover nadachten om te komen, ze wilde graag een team dat er langer zou zijn en het weer is daar echt prachtig! Ook is het makkelijker om halverwege iemand op bezoek te laten komen, want we hoeven niet in quarantaine.

Ik ben echt heel benieuwd naar Curaçao, heel benieuwd naar het land zelf, de cultuur, de natuur en naar de ministry die we gaan doen. Het gaat vooral heel veel kinderministry en jongeren ministry worden, waar ik echt naar uit zie. Maar het geeft ook een bepaalde spanning, het is toch 10 uur vliegen, en reizen in deze tijd word toch afgeraden. De reden dat we gaan, is toch omdat het bij de DTS hoort, en in Nederland zijn de mogelijkheden echt heel beperkt en een doel van de DTS is ook uitreiken, dus dat is goed om ook te gaan doen.

We zijn als studenten zelf, heel voorzichtig geweest afgelopen maanden, er is nog geen besmetting geweest en we geloven ook dat God wilt dat we gaan, dat het Gods leiding is om ook juist nu een licht te zijn in deze wereld.

Sorrows look back, Worry looks around, Faith look up